شیخ کاظم ازری در ضمن قصیدة خود چه خوب پیامبر اکرم را به وصف وَجهُ اللهی توصیف کرده است :

وَ هْوَ سِر السجودِ فی الْمَلاَءِ الاْعْلَی *** وَ لَوْلاهُ لَمْ تُعَفرْ جِباها (1)
وَ هُوَ ا لاْ یَةُ الْمُحیطَةُ فی الْکَوْنِ *** فَفی عَیْنِ کُل شَیْءٍ تَراها (2)
الْفَریدُ الذی مَفاتیحُ عِلْمِ الْــواحِدِ *** الْفَرْدِ غَیْرُهُ ما حَواها (3)
هُوَ طاوُسُ رَوْضَةِ الْمُلْکِ بَلْ *** ناموسُها الاْکْبَرُ الذی یَرْعاها (4)
وَ هُوَ الْجَوْهَرُ الْمُجَردُ مِنْهُ *** کُل نَفْسٍ مَلیکُها زَکاها (5)
(ابیاتی از قصیده ازری ص 136و137)

1 ـ او سر سجده است در فرشتگان و ساکنین مَلا أعلی . و اگر او نبود، آنان پیشانی های خود را به خاک نمی مالیدند.
2 ـ او آیت خداست که به عالم آفرینش محیط است ؛ و بنابراین در هر چیزی تو او را می بینی !
3 ـ او یگانه ای است که کلیدهای عِلم خداوند واحد فرد را غیر از او کسی نمی تواند در بر گیرد.
4 ـ او طاووس باغ سلطنت خداست ؛ بلکه ناموس اکبر آن باغ است که در آن باغ گردش میکند و تفریح و تفرج می نماید.
5 ـ و او اصل یگانه و جوهر مجردی است که خداوندِ نفوس ، هر نفسی را از جهت او پاک گردانیده است .

مولوی رومی در اشاره به مقام سعه و احاطة وجه اللهی و ولایت کلیه امیرالمؤمنین علیه السلام می گوید:

تا      صورت       پیوند          جهان        بود               تا   نقش زمین  بود  و  زمان بود   علی بود
آن     قطعه    گشایی   که    در قلعه  خیبر             برکند   به   یک  حمله  و  بگشود  علی بود
آن     گرد    سرفراز که      اندر   ره   اسلام              تا  کار   نشد   راست   نیاسود    علی بود
آن    شیردلاور    که    برای    طمع    نفس              بر خوان    جهان    پنجه   نیالود    علی بود
این  کفر   نباشد   سخن   کفر   نه   اینست               تا هست   علی   باشد  و  تا بود  علی بود
شاهی که  ولی  بود  و  ولی   بود  علی  بود              سلطان   سخا   و   کرم و جود  علی بود
هم آدم و هم شیث و هم ادریس و هم الیاس          هم صالح    پیغمبر    و    داوود   علی بود
هم موسی و هم عیسی و هم خضر و هم ایوب    هم یوسف و هم یونس و هم هود علی بود
مسجود    ملائک    که    شد    آدم  زعلی  بود             آدم  چو  یکی   قبله   و  سجودعلی بود
آن    عارف  سحاد    که    خاک   درش  از    قدر                بر  کنگره     عرش   بیفزود  علی بود
هم   اول   و   هم  آخر   و   هم   ظاهر و  باطن          هم عابد  و  هم   معبد  و معبود علی بود
آن    لحمک  لحمی     بشنو    تا    که  بدان             آن   یار   که   او   نفس  نبی  بود علی بود
موسی   و    عصا    و     ید     بیضا     و   نبوت          در مصر  به   فرعون  که  بنمود  علی بود
چندان    که  در    آفاق    نظر    کردم  و   دیدم        از  روی   یقین   در  همه   موجود  علی بود
خاتم    که   در    انگشت    سلیمان   نبی  بود       آن  نور   خدایی   که   بر   او   بود  علی بود
آن   شاه    سرافراز    که    اندر    شب    معراج            با  احمد     مختار  یکی بود   علی بود
آن    کاشف    قرآن    که   خدا  در   همه  قرآن     کردش  صفت   عصمت  و  بستود  علی بود

جلال الدین مولوی بلخی

(دیوان شمس تبریزی طبع انتشارات ادبیه (سنه 1335) ص174)

و نیز درباره آن حضرت گفته است :

رومی ! نشد از سر علی ، کس آگاه *** زیرا که نشد کس آگه از سر إله
یک ممکن و این همه صفات واجب *** لا حَولَ و لا قُوةَ إلا بِاللَه
(همان مصدر ص371)

و نیز شیخ کاظم اُزری سروده است :

لَمْ تَزَلْ عِنْدَهُ مَفاتیحُ کَشْفٍ *** قَدْ أماطَتْ عَنِ الْغُیوبِ غِطاها (1)
وَ اسْأَلِ الاْعْصُرَ الْقَدیمَةَ عَنْهُ *** کَیْفَ کانَتْ یَداهُ روحَ غَذاها (2)
وَ هْوَ عَلامَةُ الْمَلا´ئِکِ فَاسْأَلْ *** روحَ جِبْریلَ عَنْهُ کَیْفَ هَداها (3)
أی نَفْسٍ لا تَهْتَدی بِهُداهُ *** وَ هْوَ مِنْ کُل صورَةٍ مُقْلَتاها (4)
یا عَلی الْمِقْدارُ حَسْبُکَ لاهو *** تیةٌ لا یُحاطُ فی عُلْیاها (5)
هیَ قُطْبُ الْمُکَوناتِ وَ لَوْلا *** ها لَما دارَتِ الرحَی لَوْلاها (6)
لَکَ نَفْسٌ مِنْ جَوْهَرِ اللُطْفِ صیغَتْ *** جَعَلَ اللَهُ کُل نَفْسٍ فِداها (7)
(به نحو التقاط از اشعار قصیده ازری ص145 تا ص151)

1 ـ پیوسته در نزد او کلیدهای کشف اسرار بوده است ، که آنها از عالم غیب و اسرار پرده بر میداشتند.
2 ـ و سؤال کن از أعصار قدیمه که چگونه از دست علی تغذی مینموده ، و حقیقت غذای آنان به دست او بوده است .
3 ـ و علی بن أبی طالب معلم فرشتگان است . و تو از جبرائیل بپرس که چگونه علی او را هدایت کرده است ؟
4 ـ و کدام نفس است که هدایتش به دست علی نباشد، درحالیکه نسبت علی به هر صورت انسانی مانند دو چشم بینندة اوست .
5 ـ ای علی ! برای تو کافیست که بگوئیم : مقدار و اندازه تو از عالم لاهوت است که بر فراز آن احاطه نیست .
6 ـ نفس تو قطب آسیای موجودات است ؛ و اگر این قطب نبود چرخ گردش آسیای عالم آفرینش به گردش نبود.
7 ـ از برای تو نفسی است که از جوهر و گوهر لطف ریخته شده است ؛ خداوند هر نفسی را فدای این نفس کند.